BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

EΛΕΝΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΟΥ,Τα λόγια σου

Τα λόγια σου μάζευα
λίγα λίγα ,ένα-ένα.
Επάνω τους κρεμόμουν,
ζαλιζόμουν σαν εκκρεμές.

Σχεδόν γυμνή μπροστά σου,
σαν βότσαλα τα γράπωνα,
να φέρνουν καλοκαίρι
σε ανήλιαγες μέρες του χειμώνα.

Σε τοίχο τα στόλισα
σε κορνίζα χρυσή.
Κάθε μέρα τα γυάλιζα
να λάμπουν στη καρδιά μου

Κάθε φορά που χάνεται η φωνή σου
οι μέρες στάζουν αρμύρα.
Τότε αγγίζω τις φυλαγμένες λέξεις,
αυτές που κρύψανε τη τρυφερότητά σου.

Μεγάλη αδυναμία μου
η δύναμη του λόγου.
Τις πράξεις σκεπάζει
απροστάτευτη μ’ αφήνει.

Παίρνω τις λέξεις σου
μορφή άθελά μου τις αλλάζω.
Της κουβέντας το παζλ,
προσπαθώ να ταιριάξω.

Αλοίμονο!
Κάποιο κομμάτι πάντα χάνω.
Κάποιο δικό μου κομμάτι πάντα βάζω.

2 ΠΕΤΑΛΟΥΔΙΣΜΑΤΑ:

and33 είπε...

ΛΟΓΙΑ ΜΑΧΑΙΡΙΑ

Λόγια μαχαίρια
τρυπάνε τη καρδιά
σε κάθε της κτύπο
σιωπηρά με ρυθμό.
Λες και το αίμα
θα βγει πιο αργά
μη και λερώσει
το μαύρο πέπλο
που σκέπασε
τον έρωτα
τις μέρες που έρχονται

Ανδρέας Κ.

Αντί για σχόλιο Έλενα μου στο όμορφο ποίημα σου

elena είπε...

Kαλημέρα Ανδρέα.. έτσι είναι τα λόγια..πότε μαχαίρια,πότε βαμβάκι στις πληγές.. εναλλάσσονται όπως οι χαρές και οι λύπες..Ευχαριστώ για το όμορφο ποίημα σου.